Filip Dujardin in Galerij Valerie Traan in Antwerpen

van 13.12.2018 tot 09.02.2019
Reyndersstraat 12, 2000 Antwerpen
Open op donderdag,vrijdag en zaterdag van 14.00 u tot 18.00 u.

In Filip Dujardin’s eerste solotentoonstelling bij Valerie Traan, MEMORABILIA, zal ‘memorial IV’ een centrale rol spelen. Deze fotografische collage maakt deel uit van de nog steeds uitbreidende reeks ‘memorial’ waarbij Dujardin kunsthistorische archetypes bevraagt en verwerkt tot nieuwe composities. Architecturale fragmenten worden uit hun tijdfase en geografische context gelicht en herbouwd in een nieuwe ruimtelijke omgeving.  Door elementen van verschillende architecturale origine samen te brengen comprimeert hij de architecturale kunstgeschiedenis en laat nieuwe spanningen ontstaan.

‘memorial IV’ toont een puinhoop van bouwafval met stukken, scherven, afgekapt en vermorzeld constructiemateriaal.

Het beeld vraagt een moment van aandacht vooraleer de onwaarschijnlijkheid van het geheel zichtbaar wordt. Brokstukken van bezweken 18de eeuwse rijhuisjes, afgebrokkelde vol-marmeren Korintische zuilen afkomstig uit een Griekse tempel, wapeningsstaal van modernistische hoogbouw met hun betonlijsten en ingevallen ramen worden samen gestapeld tot een geconcentreerd geheel in de pixel-puinhoop. Een berg als restant of aandenken aan een gesloopte imaginaire constructie.

Deze tentoonstelling verstoffelijkt een wisselwerking tussen foto, montage en materialiteit. ‘Misschien is fotografie altijd wel al een omweg geweest om te kunnen bouwen’, verklaart Dujardin. In deze tentoonstelling neemt het materiële de overhand. Dujardin delft en ploetert in zijn fotografische stort, snijdt zich aan de glasscherven en beweegt zich door de berg van architecturale fragmenten om er net dat brokstukje onderuit te wurmen dat hij nodig heeft. Een staaf wapeningsstaal dat omgebogen wordt tot de poot van een krukje, een uitgekozen stuk marmer dat geslepen wordt en ingepast in de betonvlakte van een tafelblad, een vermorzelde baksteen die tot onderdeel van een rotsblok geschaafd wordt.

Knippen, plakken en re-assembleren is Dujardin’s lijfpraktijk die hij zowel in zijn fotomontages als in zijn sculpturaal werk hanteert. Voor Memorabilia doet hij dat op een gelijkaardige manier, maar dan aardser, gegronder. Dujardin staat in nauw contact met zijn materialen, kijkt deze recht in de ogen. Hij laat zich overleveren aan hun essentie, aan hun weerkracht en hardheid. Hij vermorzelt, ontleedt en vervormt vooraleer hij weer regenereert en re-assembleert. In zijn objecten vinden we hetzelfde comprimeren van materialen en vormen als in zijn fotomontages, waardoor ze dezelfde kunsthistorische gelaagdheid krijgen.

In Memorabilia zijn brokstukken de pixels van Dujardin’s objecten. Een lamp, opgezet uit een gevallen glazen plaat van 1m ², een glasraam waarvan de lijnen getekend werden door de val, en dan terug aan elkaar gesoldeerd met een dunne lijn lood. Betonnen tafels en krukjes waarin een plak marmer geslepen is, als een gepolijste diamant die de waarde van het ruwe betonnen grijs doet oplichten. Dujardin blijft tijdens zijn werkproces loyaal aan de essentie van zijn materialen. Zijn objecten tonen ons hoe deze op hun bewerking reageren en de schaven, barsten en imperfecties herinneren ons aan de oer-verwerkingsmethodes van de steenkapper, glassnijder en de metselaar. Filip Dujardin brengt ons in aanraking met de kwetsbaarheden van het materiële dat ons omringt. Zijn werken belichten de intieme relatie tussen mens en object, en het is net die fragiele band die ervoor zorgt dat zijn objecten ons met zo een indringende beeldende kracht toespreken.

2018-12-17T11:15:56+00:00