Woning Schlich beschermd

Kersvers onroerend erfgoed in Mariakerke:
de woning die architect Ferdinand Schlich voor zichzelf bouwde in 1988 is beschermd als monument.

Schlich besteedde verschillende jaren aan voorstudies, waarbij hij het ontwerp steeds verder uitzuiverde, zowel om esthetische als economische redenen. Met zijn eigen woning wilde Schlich aantonen dat goedkoop en betekenisvol bouwen konden samengaan. Hij bouwde de woning dan ook zelf.
Het resultaat is een langgerekte balk van één bouwlaag, aan de zuidzijde verhoogd tot twee bouwlagen voor het atelier, en aan de noordelijke hoek omarmd door een lagere uitbouw die de berging omvat. Binnenin wordt de ruimte door een aantal dwarse wanden verdeeld in vier zones, die als aparte ruimtes gebruikt kunnen worden door het gebruik van houten deuren. De deuren zijn langs de voor- en achtergevel in een rij geplaatst en schuiven volledig in de wanden.

De woning is het meesterwerk van Schlich, die een klein maar kwalitatief oeuvre realiseerde. Toen hij aan het Gentse Sint-Lucasinstituut studeerde, werd hij beïnvloed door zowel de vrijheid en het humane van de structuralisten, als de monumentale eenvoud van zijn leermeester Juliaan Lampens. Ook de prairiehuizen van Frank Lloyd Wright met hun gevarieerde ruimtewerking en landschappelijke integratie waren voor Schlich een blijvende inspiratiebron, net als de juiste verhoudingen die de Duitse architect Heinrich Tessenow uitdroeg, en het ‘stijlloze’, traditionele bouwen. Al deze invloeden komen samen in Schlichs eigen woning. Andere typische kenmerken van Schlichs werk zijn de aandacht voor detaillering en ambachtelijke afwerking (bijvoorbeeld in de uitwerking van het raam en de trap van het atelier), het duidelijk herkenbare silhouet (dat onmiskenbaar doet denken aan de rivierboten die langs de woning voorbijschuiven op de Brugse Vaart) en – niet in het minst – zijn respect voor de opdrachtgever en diens budget.

Omdat de woning snel en met een erg laag budget gerealiseerd werd, kreeg ze heel wat belangstelling in de populaire pers. Ook in architectuurkringen werd de waarde snel erkend. Volgens Schlich zelf lag de waarde van de woning vooral in de eenvoud van de oplossing waartoe hij na al die jaren uiteindelijk was gekomen: twee lange evenwijdige muren op de meest economische afstand van elkaar (een zes meter brede overspanning met betonnen welfsels).

Foto en bron bericht: Inventaris van het onroerend erfgoed in Vlaanderen: https://buff.ly/2QSSoO8

2019-01-28T10:36:47+01:00